Sommige vakanties beginnen met een vliegticket. Die van ons begint meestal met… een meetlint.
Vijf jaar geleden wilden Marjan en ik een rondreis maken door Calabrië. Zon, eten, ruige kustlijnen – alles klopte. Tot we de accommodaties gingen boeken. Want hoe leuk die Italiaanse B&B’s ook zijn, bedden van 190 cm zijn gewoon niet ontworpen voor mensen van 2.12 meter (ik, Menno) en 1.90 meter (Marjan). Na een paar avonden zoeken werd duidelijk: dit ging ‘m zo niet worden.
Opgeven is niet echt ons ding, dus deden we wat ieder normaal mens zou doen: we kochten het chassis van een 30 jaar oude caravan en besloten daar zelf iets van te maken. In onze achtertuin....
Enter: Droppie
Zo ontstond onze zelfgebouwde Teardrop Trailer, liefkozend Droppie genoemd. Compact van buiten, verrassend royaal van binnen.
• Een bed van 150 cm breed en 230 cm lang (halleluja)
• Een garage voor onze Lafuma zero gravity relaxfauteuils
• Een ruime buitenkeuken
• En licht genoeg om achter een elektrische auto te hangen
Het totaalgewicht: 640 kilo, inclusief fietsen en water. Er mag zelfs nog 110 kilo bij, maar geloof ons: dat is meer dan genoeg.
Droppie bracht ons prachtige reizen en veel vrijheid, met één klein nadeel: je moet écht goed weer hebben om er optimaal van te genieten. Regen en teardrops zijn nu eenmaal geen gouden combinatie.
Vijf jaar later: tijd voor de volgende stap
Fast forward naar nu. Vijf jaar, veel kampeerervaring en nog steeds dezelfde lengte.
De wens groeide: meer comfort, meer ruimte en minder afhankelijk van het weer.
Dus: een buscamper. Natuurlijk weer zelf bouwen. En uiteraard met een paar niet-onderhandelbare eisen:
1. Ik moet comfortabel en veilig kunnen rijden – niet opgevouwen achter het stuur met knieën in m’n borstkas
2. Stahoogte. En dan bedoelen we: na isolatie en vloer
3. Een lengtebed van minimaal 220 cm
Met dit lijstje op zak begon de zoektocht. Schrappen, schrappen en nog eens schrappen. De praktijk bleek weerbarstig:
• Stellantis-bussen: hoog genoeg, maar te kort. En de zitpositie? Afgevallen.
• Ford en Iveco: helaas onvoldoende stahoogte
• MAN en VW Crafter: leken kansrijk, maar zelfs een L4H4 bood uiteindelijk niet de ruimte die wij zoeken
En dan blijft er ineens nog maar één optie over.
Een Mercedes-Benz Sprinter in L3H3 uitvoering.
Perfecte hoogte, voldoende lengte, goede zitpositie – alles viel op z’n plek.
Makkelijk? Zeker niet. Deze uitvoering is zeldzaam. Maar na lang zoeken vonden we een net exemplaar dat de basis moet worden voor ons volgende avontuur. Hij moet nog door de aankoopkeuring, maar de verkoper heeft er alle vertrouwen in. Wij ook –
Als alles goed gaat, kunnen we eindelijk beginnen met bouwen.
En dan… uitdaging nummer twee. Want dan komt de volgende vraag: Waar laat je in hemelsnaam een bus van 6,98 meter lang en 2,83 meter hoog?
In Utrecht mag hij niet binnen de bebouwde kom geparkeerd worden. Dus naast het bouwen van een camper, moesten we ineens ook een parkeer- en werkplekprobleem oplossen.
Maar daarover meer in de volgende post
Wordt vervolgd.
Afgevinkt.
